Θα τους το πω Οσλέμ στο υπόσχομαι

Εκείνη την βραδιά ο ποδηλατικός μας προορισμός κάρμα δεν ξέρω, ήταν ο Άγιος Σωζόμενος, ένα εγκαταλειμμένο μικτό χωριό κοντά στην Ποταμιά που το 64 έγιναν σκληρές μάχες και εγκαταλείφτηκε. Η διαδρομή πιο δύσκολη από τις συνηθισμένες οπότε έμεινα πίσω μήπως κάποιος δυσκολευόταν. Εκεί πίσω άκουσα να μιλάνε μια ξένη γλώσσα για μένα, οπότε πλησίασα για καταλάβω τι ήταν. Ήταν Τουρκικά, το τελευταίο πράγμα που περίμενα …

Continue reading

Επιλέγοντας το πρώτο σας ποδήλατο δρόμου/road bike

Αφού ποδηλατείτε ένα χρόνο ή και λιγότερο έχετε αγαπήσει το άθλημα, καταπίνετε εύκολα τις διαδρομές των 40-50 χιλιομέτρων αλλά νιώθετε πως το ποδήλατο που πήρατε με τα 400-500 ευρώ σας κρατάει πίσω. Είναι η στιγμή που φτάνουν όλοι όσοι αποφασίζουν να ασχοληθούν πιο σοβαρά και πρέπει να κάνουν μια επιλογή. Είτε θα πάρουν ένα καλό ποδήλατο βουνού, είτε κάποιο δρόμου. Σε αυτό το άρθρο θα …

Continue reading

Το τείχος μας

Πήρα μια πρόσκληση για την προβολή ενός, ντοκιμαντέρ των Πανίκου Χρυσάνθου και Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, «Το τείχος μας» που γυρίστηκε το 1993. Ο χώρος, το πάρκινγκ του Πολίτη, δίπλα ακριβώς στον τοίχο που χωρίζει την Λευκωσία στα δύο. Δεν γνώριζα την ύπαρξη του, δεν ήξερα καν περί τίνος πρόκειται, αλλά η σημασία που έδιναν αρκετοί φίλοι μου, ήταν αρκετό για να αποφασίσω να πάω να το …

Continue reading

Το χαμόγελο των παιδιών

Ήταν λίγο μετά τις προεδρικές εκλογές του 13, ο σπόρος της αμφισβήτησης είχε ριζώσει για τα καλά μέσα μου. Ένιωθα πως υπήρχε ένα κενό στα όσα γνώριζα. Είχα μεγάλη ανάγκη πια να ακούσω και την άλλη πλευρά. Τα βήματα μου όμως πολύ δειλά, ο φόβος του αγνώστου μπορεί να καταβάλει τον καθένα μας. Τα άρθρα του έβγαζαν μια νηφαλιότητα, μια ηρεμία πρωτόγνωρη για μένα. Είχα …

Continue reading

Όσα πρέπει να ξέρετε για να ξεκινήσετε ποδηλασία

Ο στόχος αυτού του άρθρου είναι να βοηθήσει χωρίς όμως πολλές τεχνικές λεπτομέρειες κάποιον που θέλει να μπει στον υπέροχο αυτό κόσμο της ποδηλασίας, χωρίς να λέω κάτι με απόλυτο τρόπο, απλά μεταφέρω τις δικές μου εμπειρίες που αποκόμισα μέσα από την ενασχόληση μου με το άθλημα.Ενδεχομένως οι πιο έμπειροι ποδηλάτες να εντοπίσουν λάθη και παραλήψεις, οι υποψήφιοι ποδηλάτες να έχουν και άλλες απορίες, οπότε …

Continue reading

Εκλογές: η ατομική ευθύνη, τα κόμματα, μια διέξοδος και ένα ερώτημα

Η ατομική ευθύνη Σε δύο μήνες έχουμε εκλογές. Η εκλογική διαδικασία αποτελεί το επιστέγασμα της δημοκρατίας και της κοινωνικής ενεργοποίησης. Είναι η ευκαιρία, που έχει ο κάθε πολίτης να εκφράσει την άποψή του για το πώς πρέπει να κυβερνηθεί ο τόπος.. Η αποχή όλο και μεγαλώνει… Όλο και λιγότεροι αποφασίζουν για μας. Η αποχή σίγουρα έχει πολλές αιτίες, από την απόγνωση, μέχρι την αδιαφορία, αλλά …

Continue reading

Ο σκοταδισμός των ρασοφόρων ξανακτυπά

Αυτή την φορά, αφού πρώτα αφόρισαν την γιόγκα στόχος το Ζίου Ζίτσου, την πολεμική τέχνη των Σαμουράι.Ο Μητροπολίτης Γλυφάδας ζητάει από το Υπουργείο Παιδείας να ανακαλέσει σχετική έγκριση εισόδου της εν λόγω τέχνης από τα σχολεία. Μια τέχνη που κρύβει μέσα της και βαθιά φιλοσοφία, όπως όλες οι παραδοσιακές πολεμικές τέχνες που προέρχονται από την Άπω Ανατολή, και παράγωγο της είναι το γνωστό σε όλους …

Continue reading

Κοπρίτες, των Γιάννη Μαρθάρη και Ξένιας Γεωργιάδου

Ένα ακόμα ξέσπασμα, από τα πολλά τον τελευταίο καιρό από γνωστό δημοσιογράφο, που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν ίσως χρειάζεται μαθήματα ελέγχου του θυμού του. Αυτή την φορά τον εξόργισαν οι συμπατριώτες μας που πάνε στα κατεχόμενα και ξοδεύουν χρήματα. Κοπρίτες, κοπρίτες, αλήτες αναφώνησε. Ενισχύουν τον κατακτητή, συνέχισε. Ας δούμε όμως κάποια δεδομένα. Η συνθήκη προσχώρησης της Κύπρου στην Ε.Ε. ενέταξε στην Ευρωπαϊκή επικράτεια όλο …

Continue reading

Ο δρόμος της φωτιάς

Γιάννης Μαρθάρης - 29 November 2015

Ήταν αργά, χαμένος στις σκέψεις μου, το αλκοόλ έρεε, και ο καπνός από το τσιγάρο έφτιαχνε νικοτινένιες οπτασίες που μου ζάλιζαν τον νου.. Έπαιζε ένα τραγούδι από την λίστα μου, ‘’ Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ’ το πενήντα έχει να φανεί και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που `χει μαραθεί.’’ Τι 50, τι 74 σκεφτόμουν, από τότε που με θυμάμαι περίμενα μια …

Continue reading

Το Κυπριακό σε μία κάβα

Με τον Αντώνη είχαμε να βρεθούμε από τότε που τελειώσαμε το σχολείο, πέραν μιας τυχαίας συνάντησης πριν περίπου 2 χρόνια. Το διαδίκτυο όμως επέτρεψε μια υποτυπώδη επαφή, έτσι έμαθα πως το παλιό βρώμικο μηχανουργείο του πατέρα του στην Τ/Κ συνοικία του Αγίου Αντωνίου στην Λεμεσό το μετέτρεψε σε κάβα κρασιών. Όταν λοιπόν ο δρόμος μου με πήγε στην γενέτειρα μου σκέφτηκα να περάσω να τον …

Continue reading
013